Szkaplerz karmelitański

Jak i kiedy można przyjąć szkaplerz w naszym klasztorze?

Wystarczy zgłosić się 10 min. przed dowolną Mszą św. (nabyć szkaplerz – jeśli go jeszcze nie posiadamy – i zapisać się do księgi przyjętych do szkaplerza), a po Mszy św. następuje obrzęd przyjęcia do szkaplerza.

Czym jest szkaplerz karmelitański?

Szkaplerz Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel (nazywany karmelitańskim lub brązowym) jest w powszechnym użyciu od XVI w. Jest on sakramentalium, znakiem przyjętym przez Zakon karmelitański i zatwierdzonym przez Kościół jako zewnętrzny wyraz macierzyńskiej miłości Maryi do nas, oraz naszego, synowskiego przyjęcia tej miłości i jej odwzajemnienia.

Słowo „szkaplerz” oznaczał pierwotnie szatę wierzchnią, którą mnisi przywdziewali na habit zakonny w czasie pracy. Z biegiem czasu szkaplerz nabrał znaczenia symbolicznego: wyrażał niesienie codziennego krzyża przez uczniów Jezusa. W niektórych zakonach (w tym w Karmelu) szkaplerz stał się znakiem własnej tożsamości i życia. Symbolizuje on specjalną więź karmelitów z Maryją, Matką Jezusa i Patronką Zakonu, do czego przyczyniła się wielowiekowa tradycja o maryjnym objawieniu i nadaniu przywilejów tym, którzy ten szkaplerz noszą i w nim umierają.

Jak wygląda szkaplerz?

Szkaplerz karmelitański składa się z dwóch prostokątnych kawałków z sukna wełnianego koloru brązowego, połączonych sznurkiem lub tasiemką w ten sposób, że po nałożeniu jedna część opada na piersi, a druga na plecy. Zwykle na jednej części jest wizerunek Matki Bożej Szkaplerznej, a na drugiej wizerunek Najświętszego Serca Pana Jezusa. Szkaplerz po przyjęciu może być zastąpiony Medalikiem z podobnymi wizerunkami. Czasem są to tylko dwa kawałki sukna bez wizerunków.

Szkaplerz może mieć różne rozmiary. Najczęściej jest to ok. 3 x 4 cm. Są też szkaplerze mniejsze i większe. Duże, uroczyste szkaplerze czasem nakładają Karmelici świeccy (członkowie OCDS).

Jakie są warunki przyjęcia szkaplerza?

Istnieje jeden zasadniczy warunek: niewymuszone, szczere i świadome pragnienie przyjęcia szkaplerza oraz zawierzenia siebie Maryi w tym znaku. Zawierzenie to obejmuje decyzję dzielenia z Maryją własnej codzienności i naśladowania Jej stylu życia.

Szkaplerz należy przyjąć osobiście. Pierwszy szkaplerz musi być sukienny i nałożony przez kapłana według zatwierdzonego przez Stolicę Świętą obrzędu. Po przyjęciu można go zastąpić medalikiem szkaplerznym. Po zniszczeniu się pierwszego szkaplerza każdy kolejny można sobie nałożyć samemu. Podobnie w przypadku zaprzestania noszenia szkaplerza, o ile jego przyczyną nie była wzgarda (wtedy należałoby przyjąć szkaplerz ponownie).

Szkaplerz do nałożenia można przynieść ze sobą lub nabyć w naszym kościele.

Jakie obowiązki ma noszący szkaplerz?

Szkaplerz, będący znakiem maryjnym, zobowiązuje do chrześcijańskiego życia, ze szczególnym ukierunkowaniem na uczczenie Matki Bożej. Noszący szkaplerz powinien:

  • Naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć jej cześć.
  • Nieustannie nosić na sobie szkaplerz.
  • Odmawiać codziennie naznaczoną modlitwę (najczęściej Pod Twoją Obronę).
Jakie łaski są związane z nabożeństwem szkaplerznym?

Uznając szkaplerz znakiem Maryi, Kościół związał go z łaskami, zwanymi przywilejami szkaplerznymi:

  1. Kto umrze odziany szkaplerzem świętym nie zostanie potępiony.
  2. Noszący szkaplerz, jako czciciel Matki Bożej, zapewnia sobie jej opiekę co do duszy i ciała w tym życiu oraz szczególną pomoc w godzinie śmierci.
  3. Każdy, kto pobożnie nosi szkaplerz święty i zachowuje czystość według stanu, zostanie wyprowadzony z czyśćca przez Matkę Bożą w pierwszą sobotę po swej śmierci.
  4. Noszący szkaplerz są dodatkowo duchowo złączeni z Zakonem karmelitańskim i mają udział w jego duchowych dobrach.
Bractwo szkaplerzne

Każda osoba przynależąca do Kościoła katolickiego, która otrzymała bierzmowania oraz nosi Szkaplerz poświęcony i nałożony przez kapłana może należeć do Bractwa Szkaplerznego.

Przeczytaj także o szkaplerzu:

Przeczytaj też więcej o Bractwie Szkaplerznym.